تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

مهندسی کامپیوتر - مقالات و آموزش - دانلود مقالات معتبر isi - توازن بار در ویندوز سرور 2012 توسط سریس NLB
 
مهندسی کامپیوتر - مقالات و آموزش - دانلود مقالات معتبر isi
Network Load Balancing یا NLB چیست ؟

Load Balancing چیست ؟ اگر بخواهیم واژه دقیقتر را بکار ببریم تعریف به این شکل می شود که Network Load Balancing یا NLB یکی از قابلیت های ویندوز سرور است که به شما این امکان را می دهد که مجموعه ای از سرورها را در قالب گروه در کنار هم قرار بدهید که یک سرویس یکسان را ارائه می دهند اما برای کاربر همه این سرورها به عنوان یک سرور دیده می شود و کاربر از مشاهده سایر سرورها ناتوان است ، در واقع تصور کنید 10 عدد سرور با 10 آدرس IP متفاوت دارید و همه اینها با استفاده از سرویس Network Load Balancing ویندوز سرور 2012 به شکل یک گروه در آمده اند ، تمام این 10 عدد سرور برای کاربر فقط یک آدرس IP دیده می شود که آدرس IP مربوط به گروه سرورهایی است که در آن قرار گرفته اند. 
Network Load Balancing چیست



چندین تعریف مهم در این میان وجود دارد که در مقالات آینده بیشتر با آنها آشنا خواهید شد ، گروهی که برای عضو شدن سرورها در ویندوز سرور 2012 ایجاد می شود را در اصطلاح فنی به عنوان NLB Cluster یا خوشه می شناسند ، البته بعضا دیده شده است که این گروه به عنوان Serve Farm نیز عنوان شده است که بیشتر این واژه در خصوص محصول شیرپوینت دیده می شود تا سایر سرویس ها ، هر کدام از سرورهایی که به این مجموعه یا گروه اضافه می شوند به عنوان یک Host یا Node شناخته می شوند. هدف از ارائه سرویسی به نام NLB هم بالا بردن دسترسی پذیری و هم مقیاس پذیری یا scalability سرویس هایی است که روی Node های یک NLB Cluster قرار گرفته اند است ، توجه کنید که راه اندازی هر کدام از سرویس هایی که در ویندوز سرور وجود دارد به تنهایی کار ساده است اما قرار دادن آنها در NLB Cluster کمی سخت تر است. به هر حال در ادامه این مطلب انتظار داریم شما مفاهیم کلی NLB را یاد بگیرید ، قرار نیست همه موارد پیشرفته NLB در این مطالب پوشش داده شود و به امید خدا در مباحث پیشرفته تری مانند priority یا اولویت ها و port rule ها بهتر است خودتان مطالعه بیشتری داشته باشید. 

زیرساخت و اساس کاری Network Load Balancing


سرویس NLB با دریافت کردن درخواست های کلاینت ها و توزیع کردن این درخواست ها در بین دو یا بیش از دو سروری که در یک NLB cluster قرار دارند هم دسترسی پذیری و هم مقیاس پذیری سرویس ما را بالا می برد. همانطور که قبلا هم اشاره کردیم برای یک کلاینت NLB Cluster ما شبیه به یک سرور با یک آدرس IP به نظر می رسد. اگر بخواهیم یک سناریوی عملی از استفاده از NLB Cluster بزنیم باید بگوییم بیشترین استفاده ای که از NLB Cluster می شود در وب سایت ها و نرم افزارهای کاربردی تحت وبی است که در سطح سازمان استفاده می شود ، شما در چنین حالتی در اصطلاح فنی یک Web Farm ایجاد می کنید. اما استفاده کردن از سرویس NLB محدود به وب سایت ها و وب سرویس ها نمی شود و شما می توانید Remote Desktop Farm یا VPN Server Farm و یا حتی Proxy Server Farm هم با استفاده از NLB ایجاد کنید. شما می توانید از یک سرویس NLB بصورت همزمان برای راه اندازی چندین فایروال TMG ( که البته منسوخ شده است ) و ترکیب کردن آن با چندین سرور IIS یک NLB ترکیبی ایجاد کنید. 

اولین گامی که NLB برای بالا بردن دسترسی پذیری سرویس به ما ارائه می دهد این است که با استفاده از شناسایی سرورهای مشکل دار دیگر درخواستی را به سمت این سرورها ارسال نمی کند و درخواست های جدید برای سرورهای فعال مجموعه ارسال می شوند ، بدین ترتیب هیچ کلاینتی متوجه بروز مشکل در یکی از سرورها نمی شود و سرویس همچنان ادامه پیدا می کند. در واقع NLB قابلیت شناسایی و سپس از مدار خارج کردن سرورهای غیر فعال مجموعه را دارد. دومین گامی که NLB برای بالا بردن مقیاس پذیری یا scalability ارائه می دهد این است که گروهی از سرورها هستند که درخواست های کاربران را مدیریت و پاسخگویی می کنند و طبیعتا تعداد درخواست هایی که می توان در لحظه پاسخگو بود بیشتر از یک سرور تنها خواهد بود. همچنین با گسترش پیدا کردن سرویس مورد نظر ، برای مثال یک وب سرور و بالا رفتن تعداد درخواست های کاربران شما می توانید یک سرور جدید را به مجموعه NLB Cluster خود اضافه کنید و Load کاری را بین سرورهای بیشتری تقسیم کنید. 
یکی از مهمترین نکاتی که بایستی در خصوص NLB درک کنید این است که درخواست های هر کلاینت صرفا و بصورت مستقیم فقط و فقط برای یکی از سرورهای مستقر در NLB Cluster ارسال می شود، این یعنی کلاینت فقط و فقط از قدرت پردازشی ، حافظه و منابع ذخیره سازی یکی از سرورهای موجود در NLB Cluster استفاده خواهد کرد و سرورهای دیگر درگیر پردازش این درخواست نخواهند شد. توجه کنید که در یک NLB Cluster هر کدام از Node ها بصورت مستقل کار می کنند و هیچ دسترسی به منابع موجود بر روی سرورهای دیگر ندارند و نمی توانند بر روی سرورهای دیگر تغییرات ایجاد کنند ، بنابراین تغییرات یک سرور بر روی سایر سرورها تاثیری نخواهد داشت. واژه ای که برای تشریح کردن این فرآیند بکار می رود این است که شما از NLB برای Stateless Application ها استفاده می کند ، شما نمی توانید از NLB برای Stateful Application ها استفاده کنید. ، برای مثال خود وب سرور با توجه به اینکه دارای پیچیدگی و پایگاه داده خاصی نیست می تواند توسط NLB سرویس دهی شود اما شما نمی توانید Database Server های خود را در یک NLB قرار دهید زیرا در چنین شرایطی هر یک از کلاینت ها با درخواست خود می خواهند پایگاه داده ای را بروز رسانی کنند و ممکن است تداخل کاری در این میان پیش بیاید ، در خصوص برطرف کردن چنین مشکلاتی شما باید Clustering را با مفاهیمی دیگر و با روش های خاص اینگونه نرم افزارها پیاده سازی کنید ، به امید خدا در آینده در خصوص راه اندازی Clustering در سرویس های دیگری مانند Exchange Server و SQL Server نیز صحبت خواهیم کرد.




نوع مطلب : شبکه های کامپیوتری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 24 شهریور 1396 03:13 ب.ظ
I couldn't resist commenting. Very well written!
جمعه 10 شهریور 1396 11:29 ق.ظ
Awesome things here. I am very happy to peer your post.
Thanks a lot and I am having a look forward to contact you.
Will you please drop me a mail?
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :