تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

مهندسی کامپیوتر - مقالات و آموزش - دانلود مقالات معتبر isi - دستگاه‌های ذخیره‌سازی در گذر زمان
 
مهندسی کامپیوتر - مقالات و آموزش - دانلود مقالات معتبر isi

چگونه داده‌ها را ذخیره می‌کنید؟ برای مثال، مردان عصر حجر داده‌های خود را روی دیواره غارها ذخیره می‌کردند و به این ترتیب این داده‌ها برای همیشه از سوی دیگران قابل خواندن بود.

اما ذخیره‌سازی اطلاعات در دنیای مدرن هم همین هدف را دنبال می‌کند. عکس‌هایی که از تعطیلات گرفته‌اید، موسیقی‌ها و اسناد را می‌توان به کمک دستگاه‌های ذخیره‌سازی آرشیو کرد و با دیگران به اشتراک گذاشت.

در سال 1725 میلادی بود که باسیل بوشون جنبه دیگری به ابزارهای ذخیره‌سازی بخشید. او دستورهای کنترلی دستگاهی در کارگاه بافندگی را روی نوار کاغذی ذخیره کرد و به این ترتیب تولید پارچه را خودکار ساخت. دستورهای کنترلی به فرم سوراخ‌هایی در کاغذ بودند و به کمک حسگرهای مکانیکی خوانده می‌شدند.

ابزارهای بهتری هم در راه بودند؛ مانند کارت پانچ که هرمان هولریث در 1890 برای سرشماری جمعیت ایالات متحده ابداع کرد. ماشین‌های جدول‌بندی (Tabulator) کارت‌های پانچ را روی هم گذاشته و می‌خواندند و پردازش داده‌ها با سرعت قابل قبولی انجام می‌شد.

 

گام دیجیتال

در بین سال‌های 1950 تا 1970 بود که کامپیوتر جانشین ماشین‌های جدول‌بندی شد؛ کارت‌های پانچ و نوارهای کاغذی جای خود را به ابزارهای فرومغناطیسی دادند که داده‌ها را روی ذرات بی‌شمار مغناطیسی ذخیره می‌کردند. داده‌ به کمک سیگنال‌های خاص مدوله ‌شده روی لایه‌ای مغناطیسی نوشته می‌شد. در هنگام خواندن هم مغناطیس‌ها کششی در سیم‌پیچ هد خواننده داده القا می‌کردند که در نهایت می‌شد داده را از روی آنها تشخیص داد.

در نوارها و دیسک‌های مغناطیسی، هد خواندن/ نوشتن با لایه مغناطیسی تماس داشت، مانند هارددیسکی که شرکت IBM اختراع کرده بود. هارددیسک‌ها تا سال 1994 از این روش استفاده می‌کردند.اما هارددیسک‌های مدرن تغییرات مقاومت الکتریکی را اندازه‌گیری می‌کنند. این کار نیاز به واحدهای خواندن/نوشتن مقاوم در برابر مغناطیس (هدهای GMR) دارد.

هارددیسک‌ها نوآوری جدیدی هم با خود به همراه آوردند. کارت‌های پانچ و نوارهای کاست داده‌ را به صورت ترتیبی ذخیره می‌کردند و داده‌ها پشت سر هم ذخیره می‌شدند؛ به این ترتیب نمی‌شد مستقیما داده‌ را خواند و باید ابتدا داده‌های قبلی خوانده و رد می‌شدند تا به داده جدید برسیم.

اما هارددیسک فضای ذخیره‌سازی را به بخش‌های گوناگون مانند سیلندر، سکتور و بلوک تقسیم کرد. دیگر کافی بود کامپیوتر آدرس فایل را بداند تا با سرعتی بسیار بالا به آن دسترسی پیدا کند.

 

فناوری‌های جدید

شرکت IBM با ارایه فلاپی‌دیسک در سال 1969 اولین دستگاه ذخیره‌سازی قابل حمل را به بازار معرفی کرد. داده‌های روی فلاپی‌دیسک مانند هارددیسک قابل آدرس‌دهی مستقیم بودند.در حال حاضر حافظه‌های فلش به تدریج جای ابزارهای فرومغناطیس را می‌گیرند. این رسانه‌ها باید در مقابل ضربات مقاوم باشند و فضایی کافی برای موسیقی، اسناد و فیلم فراهم سازند و کار با آنها هم آسان باشد؛ انتظاراتی که حافظه‌های فلش، درایوهای حالت جامد و کارت‌های SD به خوبی از عهده‌اش برآمده‌اند.

حدود 1400

کیپو. امپراطوری اینکاها برای ثبت اطلاعات از کیپو استفاده می‌کرد. با استفاده از کیپو می‌شد اعداد از 1 تا 10 هزار را روی رشته‌های نخی رنگین ثبت کرد.

 

تصویر 1

 

1725

نوار کاغذی. باسیل بوشون، کارگر صنعت نساجی این ابزار را اختراع کرد که از صفحات چوبی سوراخ ‌شده برای کنترل مکانیکی دستگاه‌های صنعت پارچه استفاده می‌کرد.

 

1890

کارت پانچ. این کارت‌ها برای سرشماری جمعیت مردم ایالات متحده به کار رفتند. مبتکر این سیستم فردی به نام هرمان هولریث بود.

 

 

1935

نوار مغناطیسی. دو شرکت BASF و AEG این نوار را اختراع کردند که اجازه ذخیره حجم قابل توجهی از اطلاعات را به صورت بلندمدت روی نوارهای با پوشش فرومغناطیسی می‌داد.

 

تصویر3

 

1946

لامپ گزینش. این لامپ‌های خلأ که 25 سانتی‌متر طول داشتند، از جریان الکترون‌ها استفاده می‌کردند و می‌توانستند 4096 بیت داده را در حافظه خود ذخیره کنند.

 

تصویر 4

 

1956

هارددیسک.‌ هارددیسک نیز مانند نوار مغناطیسی داده‌ها را روی لایه‌ای فرومغناطیسی ذخیره می‌کند. اولین هارددیسک IBM 350 نام داشت و ظرفیت آن در آن زمان باورنکردنی به نظر می‌رسید: 5 مگابایت!

 

تصویر 5

 

1969

فلاپی‌دیسک. آلن شوگارت از شرکت IBM فلاپی‌دیسک را اختراع کرد که اولین ابزار ذخیره‌سازی قابل حمل بود. اولین دیسک 8 اینچ قطر داشت و 80 کیلوبایت اطلاعات را می‌توانست ذخیره کند. فلاپی‌دیسک جانشین کارت پانچ شد که در آن سال‌ها هنوز هم استفاده می‌شد.

 

تصویر 6

 

1971

فلاپی 5.25 اینچی. این دیسک در ابتدا 82 کیلوبایت حافظه ارایه می‌داد و در سال 1977 ظرفیت آن به 1.2 مگابایت رسید.

 

تصویر 7

 

1981

دیتاست. نام این ابزار ترکیبی بود از دیتا (به معنای داده) و کاست (نوار) و از نوارهای کاست برای ذخیره‌سازی استفاده می‌کرد. این دستگاه در اصل برای سری VC-20 کمودور طراحی شده بود اما جایگاه ویژه‌ای در کنار کمودور 64 یافت. این ابزار روی هر نوار 60 دقیقه‌ای 200 کیلوبایت اطلاعات ذخیره می‌کرد.

 

تصویر 8

 

1981

فلاپی 3.5 اینچی. این فلاپی‌دیسک کوچک‌تر از انواع قبلی بود و قابی پلاستیکی داشت و با پوششی فلزی از دیسک داخل آن محافظت می‌شد. این ابزار 1.44 مگابایت فضای ذخیره‌سازی مهیا می‌کرد.

 

تصویر 9

 

1985

سی‌دی‌رام. این لوح‌های نقره‌ای از سال 1982 به صورت دیسک‌های صوتی در بازار بودند، اما از سال 1985 بود که برنامه‌ها و داده‌ها روی این دیسک‌ها قرار گرفتند.

 

تصویر 10

 

1988

دیسک رکوردر. ایستگاه رادیویی DT 64 در آلمان برنامه‌های کامپیوتری را روی وینیل (گرامافون) ذخیره می‌کرد. البته این روش ذخیره‌سازی مقبولیت چندانی نیافت.

 

1991

مینی دیسک. این رسانه مغناطیسی – نوری که شرکت سونی تولید کرده بود، ترکیبی بود از فلاپی‌دیسک و سی‌دی. ظرفیت آن هم حدود 140 مگابایت بود.

 

تصویر 11

 

1994

زیپ‌درایو. این درایوها که ساخته شرکت Iomega بودند، دیسک‌هایی شبیه فلاپی با ظرفیت 100 مگابایت داشتند. البته بعدها این میزان ظرفیت تا 750 مگابایت نیز افزایش یافت.

 

تصویر 12

 

1994

کارت حافظه. شرکت سان‌دیسک تراشه‌های حافظه دیجیتالی و قابل نوشتن از نوع EEPROM را به فرم کارت‌های حافظه فشرده برای عکاسان به بازار عرضه کرد. کارت‌های SD کوچک‌تر، از سال 1999 تبدیل به استاندارد رایج ذخیره‌سازی برای عکاسان شده‌اند.

 

تصویر 13

 

1995

دی‌وی‌دی‌رام. این دیسک‌ها اختراع شرکت‌های توشیبا، فیلیپس، سونی و چندین شرکت دیگر هستند. صنعت فیلم به سرعت به سیطره دی‌وی‌دی‌ها درآمد. انواع ساده این دیسک‌ها 4.7 گیگابایت داده ذخیره می‌کنند.

 

2000

حافظه فلش. این حافظه‌های فلش NAND که کاربرپسند هستند و در مقابل لرزش مقاوم، به سرعت محبوب شدند و جای فلاپی‌های 3.5 اینچی را به عنوان رایج‌ترین ابزارهای انتقال داده گرفتند.

 

تصویر 14

 

2002

بلو-ری. همان هنگام که HD-DVD تولید می‌شد، دیسک‌های بلو-ری با ظرفیت 25 گیگابایت (در حالت ساده) توانستند مقبولیت فراوانی کسب کنند و رقیب را کنار بزنند.

 

تصویر 15

 

2007

درایو حالت جامد. سامسونگ و سی‌گیت هارددیسکی عرضه کردند که به جای صفحه فرومغناطیس چرخان از حافظه فلش استفاده می‌کرد. تحلیل‌گران آینده خوبی برای این درایوها پیش‌بینی می‌کنند.

 

تصویر 16

 

آینده

فضای ذخیره‌سازی در محاسبات ابری می‌تواند باعث شود دیگر کمتر کسی به سراغ ابزارهای ذخیره‌سازی در خانه برود. البته کارت‌های حافظه دوربین‌های عکاسی همچنان به زندگی ادامه خواهند داد، چون جایگزین آن‌لاینی برایشان وجود ندارد. آینده درایوهای حالت جامد هم به قیمت آنها بستگی خواهد داشت.





نوع مطلب : رایانش ابری، سخت افزار و دنیای فناوری اطلاعات، 
برچسب ها : storage، ذخیره سازی داده، دستگاه های ذخیره ساز، منبع ذخیره سازی، storage device،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :